NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 16
Dlaczego kazała mi pani jej pomóc?
Chciała ją pani chronić?
Chronić?
Tak jak ostatnio, kiedy miałem ją ubezpieczać.
To przynęta.
Będzie czuła, że ma wobec ciebie dług.
Będzie się obwiniała, jeśli cię wyrzucę albo ukarzę.
Taka już jest.
Mam ją okłamywać?
Jeśli to konieczne.
Twoje słowa. Twoje czyny.
Nie będą ich podejrzewać.
Nie tylko Se-jin, ale i Gun-woo.
Masz z tym jakiś problem?
Se-jin to dla pani żaden rywal.
Nawet jeśli współpracuje z Gun-woo Parkiem.
Nie ma potrzeby...
Drugi przetarg na budowę Neomiasta Moojin został przełożony.
Plan, żeby Geo Construction przejęło zwycięską firmę, się nie powiedzie.
Jestem pewna, że to sprawka Se-jin.
Jak ona mogła...
Zaczyna działać jak ja. Chciała być moim odbiciem.
Powinnam więc okazać jej szacunek i zmiażdżyć ją.
Obiecaj, że to się nie powtórzy. Wybaczy ci, jeśli będziesz błagał.
Może nie mówiła na poważnie.
Pani Kim, panie Jo.
Dziękuję za wszystko.
No co ty, Tak. Ale...
Tak.
To przecież Tak.
Popełnił mały błąd, bo lubi Se-jin.
Powinna pani była dać mu jeszcze jedną szansę.
„Mały błąd"?
Powinien był zatrzymać prezesa Sona, ale nie musi go pani wyrzucać.
Bez Taka pojawi się mnóstwo problemów.
Choćby z pani bezpieczeństwem...
Wszystko rozważyłam przed podjęciem decyzji.
Nie mówmy już o Taku.
Kiedy zobaczę projekt banku non-profit?
Do jutra go skończę.
Chcę go widzieć dziś wieczorem.
W takim razie będę musiała się wyrobić.
Spóźniliśmy się o włos.
Mi-yun Jung wyjechała już z Korei.
Teraz trudno będzie rozgryźć Collin Company.
Spodziewałam się tego.
Nie zostawiłaby takiego zagrożenia.
Coś jeszcze cię martwi?
Chodzi o Taka.
Dzwoniłam do niego, ale nie odbiera.
- Pewnie ma przez nas kłopoty. - Se-jin.
Walcząc z Yi-kyung, nie unikniemy ofiar.
Przejmując się nimi, niczego nie osiągniesz.
- Ale... - Pamiętaj tylko,
z kim walczymy.
Pamiętam.
To dobrze.
Prezes Son został wypisany ze szpitala.
CHUNHA FINANCING
Kto tam?
Przyszedł pan prezes.
I co z tego?
Prosi pana do biura.
Panie Son.
Dobrze! Przekaż, że już idę.
PREZES EU-SUNG SON
Nie masz już władzy absolutnej.
Wprowadziłem do firmy moich ludzi i zebrałem więcej udziałów.
Nie jestem już miernotą, która się przed tobą płaszczyła.
Nie możesz mnie wyrzucić, choćbyś chciał.
Słyszałeś, co powiedziałem?
Ojcze.
Gi-tae.
Ja...
źle cię wychowałem.
Rozpieściłem cię i nie nauczyłem, jak być dobrym człowiekiem,
a potem za to na ciebie krzyczałem.
Jestem pewien, że było ci ciężko.
Pewnie czułeś się przez to skrzywdzony i urażony.
Dlatego dałeś się skusić podszeptom
i popełniłeś ten występek.
Sam to na siebie ściągnąłem.
Ojcze.
Wiesz, kim ja jestem?
Wiesz, jaki mamy rok?
Zapomnijmy o przeszłości i zacznijmy od nowa. Ja i ty, ojciec i syn.
Połączmy siły, żeby Yi-kyung lub ktoś inny
nie mógł rozbić naszej rodziny ani firmy.
Ojcze.
YI-KYUNG
Gi-tae,
jeszcze nie jest za późno.
Chwileczkę.
Pewnie rozmawia pan z prezesem.
Tak.
Proszę posłuchać. Będzie próbował pana udobruchać.
Na pewno wie, że nie może teraz pozwolić sobie na wybuch.
Powie, że popełnił błąd i że powinniście trzymać się razem.
Niech pan pamięta o jednym.
O tym, czego dotąd dla pana nie robił,
i o szansach, które ja panu dałam.
Proszę porównać je ze sobą i zadać mu takie pytanie...
Ja też popełniłem błąd. Wiem o tym.
Ale pozwól, że zapytam.
Dlaczego po tym wszystkim nie przejdziesz na emeryturę i nie zostawisz mi firmy?
Yi-kyung kazała ci to powiedzieć?
Spytałem, czy przejdziesz na emeryturę.
Owszem, za jakiś czas.
Ale jeszcze nie jesteś gotowy...
Wiedziałem.
Gi-tae!
Od teraz możemy rozmawiać w moim gabinecie.
Przestań wydawać mi rozkazy.
Kto mógł was przysłać?
Nie mam pojęcia.
Przepraszam za spóźnienie.
Sprawdźcie, kto ich przysłał. Śpieszę się na spotkanie.
Cholera.
Skoro przyszła pani tutaj zamiast wezwać mnie do Seongbuk,
musi być to coś ważnego.
Plotka głosi, że pan Jang odchodzi i zakłada własną partię.
Czy to prawda?
Nie wolno panu lekceważyć jego stronników i organizacji.
Jeśli nie wyłoży pan żadnych pieniędzy, wytworzy się wewnętrzny konflikt.
Jaki wybór ma nowicjusz w polityce? Muszę balansować na linie.
Jeśli wniesie pan swój wkład finansowy, nie będzie pan musiał.
Co ma pani na myśli?
Proszę przekazać prywatny majątek na cele społeczne.
Dziewięćdziesiąt procent oficjalnego majątku,
niezależnie od wyników wyborów prezydenckich.
Proszę ich nie dzielić i nie zakładać fundacji.
Niech pan szczodrze odda pieniądze. Wszystkie.
Chwileczkę. Co pani...
Sposobem na przekazanie pieniędzy będzie bank dla najuboższych.
Założymy bank non-profit, który udziela pożyczek ubogim
bez żadnych odsetek, w czynie społecznym.
Oto projekt banku.
Chce pani charytatywnie rozdawać moje pieniądze?
Wręcz przeciwnie.
Dzięki temu bankowi zarobię dla pana dziesięć razy tyle
podczas pańskiej prezydentury.
Dziesięć razy tyle?
Naprawdę sądzi pani, że to możliwe?
Moja praca polega na sprawianiu, że niemożliwe staje się możliwe.
Potrzebuję czasu do namysłu.
Oczywiście. Ma pan 24 godziny.
Proszę pani.
To byli ludzie z Taeil Services.
Od czasu do czasu zatrudnia ich prezes Moo-sam Park z Grupy Moojin.
Oto firmy biorące udział w drugim przetargu.
To Crown Construction spiskowało z Geo Construction.
Oczywiście ich wykluczyłem.
Stryju.
Tak?
Dobrze. Zostaw to tutaj.
Czy coś jest nie tak?
Nie, nic. Wracaj do pracy.
Jeśli stryj ma jakiś problem, proszę mi o tym powiedzieć.
Skup się na Projekcie Neomiasto.
Cała ta sytuacja chyba przytłacza stryja.
To na pewno przez panią Seo.
Jeśli teraz się cofniemy, firma i Projekt będą zagrożone.
Musimy zatrzymać Yi-kyung, zanim zajdzie jeszcze dalej.
Sprawa Collin Company utknęła w martwym punkcie.
Kiedy opracujemy plan, znajdziemy ich słaby punkt.
Musimy być przygotowani na każdy ruch Yi-kyung.
Czy Se-jin jest w biurze?
Poszła się z kimś spotkać.
Cześć.
Kto ci powiedział?
Pani Kim.
Zadzwoniłam, bo się martwiłam, a ona powiedziała, że odszedłeś.
Przykro mi.
Niezły wyczyn.
Jak ci się udało wykraść prezesa Sona?
Nie winię pani Seo, że się wściekła.
Ona chce wspiąć się na szczyt,
a ja chcę ją stamtąd strącić.
Nie rozumiem was.
I ty, i pani Seo
macie strasznie ciężkie życie.
Nie jest lekko.
Dlatego chciałam się spotkać.
Jeśli nie masz jeszcze pracy, pracuj ze mną.
- Zwariowałaś? - Bardzo przydałaby mi się twoja pomoc.
Chcesz, żebym...
zdradził panią Seo?
Wiem. Mówiłeś, że bez względu na wszystko pozostaniesz lojalny.
Ale lojalność to nie wykonywanie każdego polecenia.
Trzeba jak najszybciej ją zatrzymać. To jest prawdziwa troska.
Wysłuchałem twoich bzdur. Teraz ty posłuchaj mnie.
Nie myśl, że pani Seo wyrzuciła mnie przez ciebie.
Nie znoszę, kiedy ktoś czuje się przeze mnie winny.
- To chciałem powiedzieć. - Tak...
To ja.
Właśnie spotkałem się z Se-jin.
Odmówiłem.
Dobrze. Oddzwonię.
Ja jestem przeciw.
Co? Widziałeś, co Tak potrafi.
Został wyrzucony ze względu na nas.
Proponować mu pracę to jak sypać sól na ranę.
Mówiłeś, że martwisz się o ojca,
a Tak byłby jak kilkuosobowa obstawa.
- Se-jin. - O mnie rozmawiacie?
Tak!
Cieszę się, że pana widzę, ale czuję się zbyt niezręcznie na powitanie.
Postanowiłeś do nas dołączyć?
To żadna wielka decyzja.
Praca w ochronie celebrytów jest nudna. Tu będzie więcej zabawy.
To pan będzie mi płacił?
Jest pan pewien? To działanie przeciwko pani Seo.
Nie muszę być lojalny wobec kogoś, kto mnie nie potrzebuje.
Jakoś muszę zarabiać.
Cieszę się, że jesteś. Chodź. Siadaj.
Dawno się nie widzieliśmy. Dlaczego chciał się pan spotkać z kimś takim jak ja?
Proszę usiąść.
Dobrze.
Słyszałem, że Moojin Telecom i Korea Works
wciąż zażarcie konkurują o nową generację technologii szerokopasmowej.
Moojin to wielki supermarket, a my jesteśmy tylko sklepikiem osiedlowym.
My polegamy tylko na technologii.
To gra o wszystko.
Kto pierwszy opracuje tę technologię, będzie miał monopol.
Jeśli chce pan, żebyśmy zaprzestali badań, bo i tak przegramy, proszę sobie darować.
To my przerwiemy...
badania i rozwój.
Znajdę do tego jakieś uzasadnienie.
Może pan przejąć...
cały nowy rynek.
Nie ma nic za darmo.
Czego pan chce?
Szczerze mówiąc,
między mną a panią Yi-kyung Seo sprawy są dosyć skomplikowane.
Pani Seo?
W te wybory prezydenckie wchodzi pan va banque.
Yi-kyung nie będzie mogła odmówić pańskiej prośbie, więc...
Chcę...
żeby stał się pan moją tarczą.
- Proszę pana... - Uważam,
że przedsiębiorcy powinni sobie pomagać.
Ma jakieś podejrzenia?
To dobrze.
Nie zapomnij dzwonić do mnie z innego telefonu.
Przyszedł pan Kang z Korea Works.
Przejrzałem projekt i bank non-profit wydaje się dobrym pomysłem.
Zróbmy to.
Podjął pan decyzję szybciej, niż się spodziewałam.
Obiecała pani pomnożyć moje pieniądze dziesięciokrotnie. Zaufałem pani.
Bez tego zaufania nigdy nie pojechałbym do Seongbuk.
Im szybciej ogłosi pan darowiznę, tym lepiej.
Żona będzie narzekać. Ale z tym sobie poradzę.
O co chodzi?
Słyszałem gdzieś,
że nie dogaduje się pani z prezesem Grupy Moojin.
Chyba się pan przesłyszał.
Niech pani zostawi prezesa Moo-sam Parka w spokoju.
Wiele zawdzięczam Grupie Moojin z czasów początku mojej kariery,
a ostatnio konkurujemy w rozwoju pewnej technologii.
Jeśli będzie mu pani szkodzić, ludzie źle to zrozumieją.
Podczas kampanii będą mnie prześladowały nieprzychylne plotki.
Rozumie pani, o czym mówię?
Prezes Park osobiście pana o to prosił?
Pani nie oszukam.
To prawda. Ze względu na dawne czasy obiecałem się za nim wstawić.
Niech mi pani pomoże dobrze wypaść.
Jest bardziej chciwy, niż się spodziewałam.
To rozczarowujące, jak łatwo go przejrzeć.
Prezes Park musiał obiecać mu w zamian coś wielkiego.
Tak czy inaczej, nie planowałam pozbywać się prezesa Parka.
Ciężko pracowałam, żeby dać mu to stanowisko, nie będę mu go odbierała.
Ale dzięki niemu pan Kang zgodził się na darowiznę,
więc jestem mu wdzięczna.
A więc tak to się stało?
Co z prezesem Sonem?
Wynająłem utalentowanych paparazzich. Takowi nie dorównają, ale...
Panie Jo.
Przepraszam.
Dopiero z zewnątrz widzę, jak dobrze się zabezpieczyła.
Jest przezorna. Pani Seo już taka jest.
Powinienem pracować jako ochroniarz gwiazd.
Nigdy się nie męczysz?
Jeśli nie wierzysz w wygraną, zawsze możesz się poddać.
Nie. Nie chcę stracić pani Seo.
Se-jin.
Włącz wiadomości.
Kandydat na prezydenta Jae-hyun Kang, dyrektor Korea Works,
ogłosił wielką akcję charytatywną.
Przeznaczy on na cele społeczne większość swojego majątku,
w tym nieruchomości, akcje i pieniądze.
W dzisiejszym wywiadzie...
PREZES JAE-HYUN KANG PRZEZNACZA MAJĄTEK NA CELE SPOŁECZNE
...przedstawił swoją wizję społeczeństwu.
Wiem, że ludzie mnie oceniają,
mówią, że dorobiłem się w branży IT,
a teraz chcę wejść do polityki.
Ale chcę to zrobić, żeby odpowiedzieć na wyzwania współczesnego świata.
Przekażę majątek na cele społeczne, aby pokazać, że to nie puste słowa.
To nie jest mała suma, mówimy o 90% pańskiego majątku.
W jaki sposób go pan wykorzysta?
Tak jak mówiłem, przekażę go na cele społeczne.
Nie mam zamiaru przekazać paru małych darowizn i na tym poprzestać.
Nie chcę też zakładać swojej fundacji.
Założę Big Love Bank, który będzie działał transparentnie
i da nadzieję najuboższym.
Chyba wiem, jak Yi-kyung chce wykorzystać ten bank.
Te charytatywne pożyczki to oszustwo, prawda?
Mniejsze sumy przeznaczą na działalność społeczną,
a pod tą przykrywką będą stamtąd zasilać fundusz rezerwowy.
Czy to nie paranoja? Nie możecie być tego pewni.
Jak znam panią Seo, to możemy.
Niedługo dowiemy się, czy mamy rację.
Myślicie, że Jae-hyun Kang o tym wie?
Może tak, może nie.
Być może wykorzystała go i nie jest niczego świadomy.
Powinna pani była powiedzieć nam o darowiźnie Jae-hyun Kanga.
Dlaczego?
Pan Jang był zaskoczony i zraniony.
Przykro mi. Obawiam się, że czeka go więcej niespodzianek i cierpienia.
Pewnie jestem dla prezesa Sona solą w oku.
Na pewno obawia się, że straci Chunha Financing.
Ale...
dlaczego pan Nam spotyka się z nim w sekrecie?
- Pani Seo, to... - Domyślam się, o co chodziło.
Pewnie dyskutowaliście panowie, jak zmniejszyć moje wpływy w Fundacji TJ
albo jak skłonić konsorcjum, aby zwróciło się przeciwko mnie.
Chcę tylko wiedzieć...
czy robił to na pana polecenie.
To wszystko.
Czy kazał mu pan się mnie pozbyć?
- Panie Jang. - Przepraszam.
Postąpiłem głupio bez pytania o zgodę.
Przepraszam, że wyrządziłem panu szkodę.
To do pana niepodobne, popełnić taki błąd.
Bardzo przepraszam.
Gdyby każdy problem można było rozwiązać przeprosinami,
życie byłoby znacznie prostsze.
Niech pan sam się tym zajmie.
Panie Nam.
Tak?
Przez te wszystkie lata...
zawsze niestrudzenie pan pracował, choć czasem było bardzo ciężko.
Panie Jang.
Teraz powinien pan odejść i zająć się większymi rzeczami.
Pozwolę panom się pożegnać.
Pójdę już.
Mów.
Se-jin i Gun-woo Park chyba chcą się przyjrzeć bankowi non-profit.
Szybko im poszło.
Chyba chcą się skontaktować z Jae-hyun Kangiem.
Nie wątpię.
Co mam robić?
Pomóż jej. Po to tam jesteś.
Jakiś problem?
Czy Se-jin...
coś się stanie?
Ją powinieneś o to spytać.
Zapytaj, czy nie woli się wycofać, jeśli boi się, że coś jej się stanie.
To Korea Works jest niesamowite, Tak.
Mają całe mnóstwo patentów.
W branży IT to prawdziwa legenda.
Wszystkie te firmy są identyczne.
Jak długo mam tu czekać w gotowości? Źle się czuję, siedząc w biurze.
Tak.
Co?
Dziękuję, że jesteś z nami.
Nareszcie czuję, że ktoś mnie rozumie.
A także źle się czuję, słuchając takich wynurzeń.
Po wczorajszym ogłoszeniu, że dyrektor Korea Works, Jae-hyun Kang,
przekaże cały majątek na cele społeczne, jego poparcie momentalnie wzrosło.
Dotąd osiągał wyniki jednocyfrowe, które dawały mu czwarte lub piąte miejsce,
a teraz wskoczył na drugą pozycję z wynikiem 18%.
Politycy zawsze mówią, że troszczą się o ludzi,
ale w rzeczywistości myślą tylko o sobie. Jae-hyun Kang wydaje się inny.
Moi przyjaciele też są w szoku,
nigdy nie słyszeli, żeby polityk oddał cały majątek.
Rynek pracy jest w fatalnym stanie. Myślę, że dzięki niemu to się zmieni.
Podzielić firmę?
Prezes Son nie będzie chciał się ze mną dogadać.
Lepiej się podzielić, niż prowadzić w firmie
wyniszczającą wojnę.
Ale jeśli podzielimy firmę na dwoje...
Oglądał pan wiadomości?
Słyszał pan o banku non-profit, który tworzy Jae-hyun Kang?
- Słyszałem. - Zainwestuje pan w niego
jako jeden z założycieli.
Oczywiście bank będzie się różnił od wszystkich innych,
więc i pana obowiązki będą inne.
Takie jak zarządzanie finansami pana Janga poprzez konsorcjum?
Big Love Bank będzie skarbcem pana Kanga.
Widzę jednak...
jeden problem.
Ostatnio poniosłem wielkie straty w pewnej międzynarodowej inwestycji.
I co z tego?
To był kapitał firmy, więc ojciec żąda, żebym go spłacił.
To żaden problem.
O co chodzi?
Dobrze pan wygląda. Cieszę się.
Ma pani talent do nieszczerych komplementów.
Słyszałam, że pan Son popełnił błąd w zarządzaniu finansami firmy.
To nie był błąd. To była defraudacja!
Nawet jeśli chciałby pozostać dyrektorem,
powinien ustąpić, jeśli nie zwróci pieniędzy.
Groźby wobec syna sprawiają ci przyjemność?
Nie pleć bzdur, tylko oddaj pieniądze!
To wielka suma. Skąd miałby ją wziąć?
Proszę bardzo. Zobacz.
CZEK
Cała suma plus odsetki.
Ach, właśnie.
Pan Son ma coś do powiedzenia.
Zabieram swoje udziały i podzielę firmę.
Słucham?
Wezwij księgowość i dział prawny, bo musimy wszystko dokładnie przeliczyć.
CHUNHA FINANCING
Czy pan Son i pół firmy przydadzą się Big Love Bank?
Prezes Son prędzej odetnie sobie rękę niż podzieli firmę.
W końcu pójdzie za synem i da się wciągnąć w moje plany.
- Proszę poczekać na dole. - Tak jest.
Halo?
Umówili się z Jae-hyun Kangiem.
Idź z nimi. Postępuj zgodnie z planem.
Tak jest.
- Czekają na pana na parkingu. - Dobrze.
Znasz Jae-hyun Kanga osobiście?
- Parę razy się spotkaliśmy. - Jaki on jest?
Jest inteligentny i ujmujący, a także ma pasję do tego, co robi.
Temu wszystkiemu zawdzięcza sukces.
A co?
Pani Seo musiała mieć powód, żeby go wybrać.
To tylko chciwość.
I tak po śmierci nie zabiorę majątku ze sobą.
Po co więc go gromadzić? To tylko chciwość.
Ale nie każdy jest w stanie wyzbyć się całej fortuny.
Trudno podjąć taką decyzję. Potem jest już z górki.
To pani Yi-kyung Seo wyszła z propozycją banku non-profit, prawda?
Gun-woo, wiem, że nas sobie przedstawiłeś, ale zapomniałem.
To była pracownica Yi-kyung Seo z Galerii S.
Jestem pewna, że miała w założeniu banku ukryty cel.
Ukryty cel?
Chciała stworzyć fundusz rezerwowy.
Wiem, że pani Seo kontroluje nawet pana Janga.
Pan też może stać się jej ofiarą.
Chwileczkę.
Słyszałem, że pani Seo ma problemy z Grupą Moojin,
ale nie mogę uwierzyć państwu bez żadnych dowodów.
Fundusz rezerwowy?
Zbadamy tę sprawę i znajdziemy dowody.
Wszedł pan do polityki z dobrymi intencjami.
Niech pan nie pozwoli ich zbrukać ukrytymi motywami.
Pomożemy panu.
Pani Seo nie powinna...
dowiedzieć się o tej rozmowie,
prawda?
To Jae-hyun Kang.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Miło was poznać.
- Ale pan przystojny. - Dziękuję.
Ja też chcę autograf.
- Moi rodzice też pana uwielbiają. - Naprawdę?
- Dziękuję. - Jest pan super z tymi darowiznami.
- Powodzenia. - Dziękuję.
- Powodzenia. - Ale jest super.
- Do zobaczenia. - Do widzenia.
- Dowiedzieliście się czegoś? - Nie bardzo.
Chyba nie wie, że pani Seo go wykorzystuje.
Ale osiągnęliśmy sukces. Zgodził się na współpracę.
Związki z członkiem rodziny biznesowej pomogły.
Jak inaczej udałoby się spotkać z kimś takim sławnym?
To dlatego, że byłem uprzejmy.
Co pani mówi?
Ma dwa telefony.
Poza biurem używa innego aparatu.
Pani Moon, czy pani podejrzewa Taka?
Mówię tylko, że musimy się upewnić.
Pani Moon.
Spokojnie.
Tak wiele razy mnie uratował. Sama pani widziała pod szpitalem.
Pomógł nam, choć wiedział, że to niebezpieczne.
Do tego został wyrzucony z Galerii S. Jak pani może go podejrzewać?
Czy ty...
mu nie ufasz?
Yi-kyung, którą znamy, wiedziałaby, co próbujemy osiągnąć.
Czy czekałaby na to bezczynnie?
Podejrzenia wobec Taka są bezpodstawne.
To nie byłby pierwszy raz.
Ciebie też Yi-kyung wykorzystała w ten sposób.
To było...
Ja wtedy jeszcze...
Co jest?
Daj mi telefon.
Se-jin.
- O co chodzi? - Dawaj go.
Co z tobą?
To ten?
- Z tego zawsze dzwoni. - Ma pan inny telefon?
- Co? - Pokaż im.
Pokaż, że jesteś niewinny, żeby przestali cię podejrzewać.
To obelżywe.
Proszę pozwolić mi przeszukać pański płaszcz i kieszenie.
Przykro mi, Tak, ale zgódź się.
Zadowoleni?
Przepraszam, że pana podejrzewaliśmy, ale musieliśmy się upewnić.
Trzeba było pozostać ochroniarzem gwiazd.
Tak!
Przepraszam.
Nie trzeba. Może tego nie pokazywałem, ale też odnosiłem takie wrażenie.
Więc mnie też powinieneś podejrzewać,
nie tylko Taka.
Czemu nie sądzisz, że mnie też przysłała tu pani Seo?
Se-jin.
Pani Moon sprawiała wrażenie spostrzegawczej.
Dlatego zadzwoniłem z korytarza.
Podejrzenia. Poczucie winy. Żal.
Oto robactwo, które wżera się w duszę.
Se-jin prawdopodobnie właśnie się z nim zmaga.
A więc...
czy to koniec mojej roli?
Co z plikiem?
Wgrałem go.
Przez chwilę będzie głośno.
Nie wychylaj się. Potraktuj to jako urlop.
Nie mów mi nawet, gdzie jesteś ani co robisz.
Dobrze.
Chcesz coś zjeść?
Dziadek dał mi mnóstwo pieniędzy, żebym zabrała cię do restauracji.
To co, wolisz się napić? Możemy pić na umór.
A może chcesz się gdzieś przejechać? To zawsze odpręża.
Se-jin.
GUN-WOO PARK
Pokłóciłaś się z tym bogaczem? Chyba mu na tobie zależało.
- Ma-ri. - Tak?
Chcę być dla ludzi dobra,
ale ciągle popełniam błędy.
I coraz więcej jest ludzi, którym współczuję albo których nienawidzę.
- Nie mogę tego znieść. - Nie, wcale taka nie jesteś.
Kto tak powiedział? Pokaż mi go, dostanie ode mnie.
Skopię mu tyłek.
Tak, jesteś za brzydka. Dlatego powinnaś się zawsze uśmiechać.
Wtedy jakoś wyglądasz.
Co ty...
Chodźmy coś zjeść.
Telefon został wyłączony. Zostaw wiadomość po sygnale.
SIEDEM NIEODEBRANYCH POŁĄCZEŃ
TAK
Abonent czasowo niedostępny.
Chcesz, żebym...
zdradził panią Seo?
Nigdy się nie męczysz?
Jeśli nie wierzysz w wygraną, zawsze możesz się poddać.
Yi-kyung, którą znamy, wiedziałaby, co próbujemy osiągnąć.
Czy czekałaby na to bezczynnie?
Podejrzenia wobec Taka są bezpodstawne.
To nie byłby pierwszy raz.
Dziękuję, że zgodzili się panowie spotkać, mimo że straciłem stanowisko.
Wiem, dlaczego nas pan zaprosił. Łączy nas wspólny problem.
Yi-kyung chce wykorzystać mojego syna, żeby podzielić moją firmę.
Nie wystarczyło jej, że uwięziła mnie w szpitalu.
To jeszcze nic. Nasłała płatnego zabójcę, żeby mi groził.
Naprawdę?
Użyłem wpływów i jakoś temu zaradziłem,
ale moje życie nie jest już takie, jak przedtem.
Nawet pan Nam został odsunięty, choć całe życie służył panu Jangowi.
Pan Jang jest w dosyć podobnej pozycji.
Odkąd stracił kontrolę nad panią Seo,
przedstawia sobą smutny widok.
Może i opuściłem Seongbuk,
ale planuję dalej służyć mojemu zwierzchnikowi.
Na pewno mają panowie podobne odczucia. Może dołączą panowie do mnie?
Co ma pan na myśli?
Musimy wykończyć Yi-kyung Seo.
Halo?
Co?
Drzwi się otwierają.
Drzwi się zamykają.
Proszę za mną.
- Co się dzieje? - To jakieś nieporozumienie.
W jakiej sprawie?
Mówią, że ukradłem technologię Korea Works.
Co?
Mylicie się. Żadne z nas by czegoś takiego nie zrobiło.
Pani jest Se-jin Lee?
- Tak. - Dobrze.
Pani też niedługo będzie musiała przyjść na przesłuchanie.
- Chodźmy. - Nie idź z nim.
Nie martw się. Będzie dobrze.
Przepraszam za wczoraj.
Nie, ja...
Proszę za mną.
Co?
Mówi pani, że to wszystko był plan Grupy Moojin?
Żeby wykraść naszą technologię?
O czym rozmawiał pan z prezesem Parkiem?
Proszę darować sobie kłamstwa.
Wiem, że coś panu obiecał.
Mówił, że jeśli się za nim wstawię,
wycofa się z rywalizacji o nową technologię.
Uwierzył mu pan?
To oczywiste kłamstwo, żeby uśpić pańską czujność.
Przyszedł do pana Gun-woo Park, prawda?
Znał prawdziwy cel banku non-profit.
Ale ukrył pan to przede mną.
Nawet to, że spotkał się pan z Gun-woo Parkiem.
Pani Seo.
Tak?
Na pewno?
Dobrze.
Na skonfiskowanym dysku znaleziono dane naszej nowej technologii.
Nie jestem zaskoczona.
Założyli w tym celu biuro poza siedzibą firmy.
Panie Kang.
Jeśli chce pan wygrać te wybory, niech mnie pan nie okłamuje.
Jeśli powtórzy pan ten błąd, wiele pan straci.
Zrozumiałem, o co pani chodzi.
Cały dział prawny popędził do prokuratury.
Nawet jeśli znaleźli dowody,
to jeszcze nie przesądza o winie, więc nie martw się.
Moo-sam.
Tak, Moo-il?
Jak by to wyglądało, gdyby i ojciec, i syn wylądowali w więzieniu?
Tak się nie stanie. Nie martw się.
Znam swojego syna.
Gun-woo nigdy by nikogo nie okradł.
Też o tym wiem.
Moo-sam.
Proszę cię o dwie rzeczy.
Wyciągnij z tego Gun-woo.
A potem...
dowiedz się, kto zrobił coś tak paskudnego.
Potem ja zajmę się resztą.
Telefon został wyłączony. Zostaw wiadomość po sygnale.
Nie mogę się dodzwonić do Taka. Ma wyłączony telefon.
To była pułapka.
Na naszym komputerze nie mogło być pliku Korea Works.
Ktoś go tam podłożył.
Chyba nie uważa pani, że to sprawka Taka, prawda?
Jeśli nie,
to musiała być pani.
Zrobiła to pani?
Se-jin. Co się stało?
Gdzie pani Seo?
Wyszła.
- O co chodzi? - Gdzie jest Tak?
Został przez ciebie wyrzucony. Przecież wiesz.
Wykonał już zadanie, więc powinien był wrócić.
O czym ty mówisz? On już tu nie pracuje.
Se-jin, proszę powiedzieć, o co chodzi.
Pani Kim.
Czy włamywała się pani do systemu Korea Works?
Pani Seo kazała to zrobić?
Nie, nigdy nie słyszałam o tej firmie.
- To kłamstwo. - Se-jin.
Pani Seo.
Ustawa przeciwko nieuczciwej konkurencji. Ustawa o tajemnicy handlowej.
Innymi słowy, to było szpiegostwo przemysłowe.
Nie może pan pozwolić, żeby ktoś taki zarządzał Projektem Neomiasto.
Przed chwilą odwiedzałem brata. Jestem zajęty oczyszczaniem Gun-woo z zarzutów.
Każe mi pani go zwolnić?
Nie zostawiłam pana w spokoju ze strachu przed Gun-woo.
Również nie dlatego, że Jae-hyun Kang się za panem wstawił.
Na pewno było panu trudno, kiedy znalazł się pan w centrum
mojej walki o władzę z panem Jangiem.
PREZES MOO-SAM PARK
Nawet chciwość potrzebuje oddechu.
Teraz, kiedy sytuacja się uspokoiła, a pan zdążył odetchnąć,
musi pan realizować mój plan.
A co, jeśli tego nie zrobię?
Znów będzie mi pani groziła, mówiąc, że trudno coś zbudować,
ale łatwo zniszczyć?
PREZES MOO-SAM PARK
To żaden problem odebrać panu ten fotel.
Tego pan chce?
Ma pan tylko jeden wybór.
Proszę się mnie słuchać.
Z INCZON DO TOKIO
PROKURATURA
Twoje podejrzenia były słuszne.
Tak nas oszukał. Wgrał dowody na twój komputer.
Na pewno pani Seo kazała mu to zrobić.
Przykro mi.
Nie martw się.
Byli tu prawnicy z firmy.
Powiedzieli, że ze względu na dowody śledztwo może potrwać,
ale trudno będzie posłać mnie do więzienia.
To nie jest teraz ważne.
To straszne, że musisz to znosić.
Byłam głupia.
Gdybym tylko posłuchała pani Moon.
- Se-jin. - Wszystko się posypało.
Nic nie mogłam zrobić dobrze.
Nie załamuj się. Ona tego właśnie chce.
Yi-kyung chce związać mi ręce, a ciebie odseparować.
Chce, żebyś czuła się winna i cierpiała.
Taki jest jej cel.
Yi-kyung ma się dobrze.
Więc my nie możemy się poddać.
Wiedzieliśmy, jaka ona jest, a i tak daliśmy się przechytrzyć.
Dlatego czuję się żałośnie.
I to mnie tak wścieka.
Se-jin.
Możesz mnie przeklinać, możesz mnie uderzyć.
Sama mówiłaś,
że ja mam robić swoje, a ty swoje.
Moim zadaniem jest lojalność wobec pani Seo.
Wiem, jak musiałeś się czuć...
bo ja też to robiłam.
Ktoś ufał mi bez wahania i za każdym razem
gryzło mnie przez to sumienie.
Wtedy czułam się, jakbym miała nóż w sercu.
- Se-jin. - Z sympatii do pani Seo
chciałam być lojalna, tak jak ty.
Ale gdybym nie przerwała,
to by mnie w końcu zniszczyło.
To było zbyt bolesne. Dlatego odeszłam.
Może ty tak się czułaś, ale ja niczego nie żałuję.
To ona powinna żałować.
Ściąga ludzi na dno,
żeby dostać, co chce. Zapędza ich w ślepy zaułek.
Ponieważ jest potworem.
- Poddaj się, Se-jin. - Nie mogę.
Ty...
nie masz szans.
Wiedziałam to od początku.
Se-jin.
Co robisz? Otwórz. Se-jin.
Zastanów się, Se-jin.
Czy chcesz być taka jak ja?
Ukształtuję cię od stóp do głów
i wykorzystam twoje zdolności.
Nie znam tej gry.
To gra dla ludzi, których przeraża ich własna chciwość.
- Ja taka nie jestem. - Tak sobie wmawiasz.
To nie koniec.
Ja jeszcze nawet nie zaczęłam.
Od teraz
twoje życie zamieni się w piekło.
Trzeba było mnie uderzyć, skoro tak się już rozpędziłaś.
Takie są twoje granice.
Wiem.
Jestem człowiekiem, więc mam takie granice.
Gun-woo pani nie nienawidzi.
On chce tylko chronić swoją rodzinę.
Tak mówi, że nie żałuje,
bo był tylko lojalny wobec pani.
I co z tego?
Ja...
pani nienawidzę.
I bardzo tego żałuję.
Proszę mi coś powiedzieć.
Czy chciała pani zrobić ze mnie potwora...
takiego jak pani?
Najpierw ty odpowiedz.
Czy wierzyłaś, że możesz mnie zmienić?
Jak najbardziej.
A więc ja też odpowiem.
Pewnego dnia staniesz się mną.
Myślałam, że się ucieszysz. Myliłam się?
Cieszę się.
Właśnie zdałam sobie sprawę,
że cokolwiek pani jest w stanie zrobić,
ja też jestem.
Do zobaczenia w piekle.
Do zobaczenia.
Prezes Park widać nie ma odwagi przeciwstawić się pani Seo.
No cóż. Musimy działać we dwóch.
Zjawi się ktoś inny.
Napisy: Juliusz Braun